Herstel van een verslaving stopt niet wanneer een behandeltraject officieel wordt afgerond. Voor veel mensen begint het echte werk juist daarna. De overgang naar het dagelijks leven, met al zijn uitdagingen, verleidingen en verantwoordelijkheden, kan intens en soms overweldigend zijn. Daarom is nazorg geen luxe, maar een essentieel onderdeel van duurzaam herstel.
Tijdens een behandeling leren zorgvragers hun verslaving begrijpen, herkennen zij hun triggers. In de periode daarna is het belangrijk dat deze inzichten worden verdiept en verankerd. Terugval is geen teken van mislukking, maar een risico dat hoort bij herstel. Regelmatige nazorgmomenten helpen om signalen van terugval vroeg te herkennen en tijdig bij te sturen.
Nazorg biedt de structuur en ondersteuning om de tools en handvaten die tijdens het traject werden aangereikt te blijven toepassen, ook op momenten dat het moeilijk wordt. Maar ook als het gemakkelijk gaat blijft nazorg belangrijk. Ik noemt het mijn waakvlammetje dat moet blijven branden om alert te blijven zeker, af en toe eens stilstaan bij de feiten.
Groepsnazorg heeft het grote voordeel dat mensen van elkaar leren en elkaar motiveren. Het is echter niet iedereen gegeven om in groep te spreken en/of het past niet in de agenda. Om ook die mensen te helpen, maak ik graag tijd vrij om online of face-to-face mensen na hun traject te motiveren.
Wekelijks is er mogelijkheid om groepsnazorg te volgen. Samen met mij en de deelnemende lotgenoten eenzelfde visie delen, elkaar begrijpen en steunen, leren van elkaar maar vooral buitengaan met terug een vat vol energie en goesting om er de eerstvolgende periode/week volop voor te gaan.