Ik was 20 jaar toen ik – eerder gedwongen dan uit vrije wil – door mijn vader in de banksector belandde. Ik startte onderaan de ladder en maakte snel carrière. Op jonge leeftijd werd ik kantoordirecteur, een voorbeeld voor collega’s.
Parallel met die professionele groei nam ook mijn alcoholgebruik toe. Wat begon als stevig uitgaan in mijn jeugd, werd drinken in een professionele setting een gewoonte. Eerst occasioneel na het werk, later dagelijks en overmatig. Avonden liepen uit in nachten, alcohol tijdens klantenbezoeken, lunches of “iets drinken over de middag” werd normaal.
Op mijn 27ste besefte ik dat ik de controle aan het verliezen was. Wat volgde waren twaalf jaar vechten tegen alcohol én tegen mezelf. Hulp zoeken durfde ik niet, uit schaamte. Ik probeerde het alleen, telkens opnieuw.
In 2002 kwam alles samen: ontslag, echtscheiding, mijn zoontje dat ik nog amper zag. De wereld stortte in. Dat jaar bestond uit spoedopnames, PAAZ en psychiatrie, tot ik in 2003 terechtkwam op de ontwenningsafdeling in Pittem.
Na drie maanden opname nam ik een nieuwe start. Ik richtte mijn eigen bedrijf op, leerde mijn nieuwe partner kennen, stichtte een nieuw gezin, zag mijn zoon terug. Ik leefde ruim twaalf jaar nuchter en functioneerde goed, tot de gedachte terugkwam: zou ik niet gewoon weer sociaal kunnen drinken?
In 2015 probeerde ik gecontroleerd drinken. Dat experiment liep snel fout. 2015 en 2016 werden jaren van vallen en opstaan, telkens opnieuw zelf proberen rechtkrabbelen.
Toen ik besefte dat het alleen niet lukte, volgde ik begin 2017 een ambulant traject bij KARUS. Sindsdien leef ik opnieuw nuchter.
In tegenstelling tot mijn eerste nuchtere periode bleef ik dit keer intensief inzetten op nazorg. Na drie jaar werd me gevraagd om ervaringsdeskundige te worden. Vandaag geef ik lezingen aan zorgvragers in opname en infosessies voor familie en naasten.
De energie en dankbaarheid die ik daaruit haal, maakten één ding duidelijk:
dit is wat ik in de herfst van mijn professionele carrière wil doen.
Zo werd Nuchter Bekeken geboren.
Dirk De Smet
Mens
Ik heb er zelf meer dan tien jaar over gedaan om professionele hulp te zoeken of erover te durven praten. Stoppen of minderen probeerde ik telkens alleen. Praten deed ik niet, uit angst om gecontroleerd te worden of verplicht te stoppen met iets waar ik op dat moment volledig afhankelijk van was.
Je legt de schuld bij jezelf. Je schaamt je.
Het zijn jaren van mentaal en psychisch lijden.
Verslaving wordt nog te vaak gezien als een gebrek aan wilskracht of karakter. Dat klopt niet. Verslaving groeit geleidelijk, wordt beïnvloed door verschillende factoren en is voor iedereen anders. Het is een ziekte.
Misschien genees je er nooit volledig van, maar je leert wel leven zonder alcohol nodig te hebben om te genieten, gelukkig te zijn of moeilijke momenten te dragen.
Ik mag. Ik kan. Ik hoef niet meer.
Bedrijfsvoering
Ook als bedrijfsleider heb ik de impact van middelenmisbruik van dichtbij ervaren. Ik gaf iemand met een alcoholverslaving een kans in mijn bedrijf, maar moest al snel afscheid nemen.
Daarnaast zag ik tijdens mijn eigen hervalperiode (2015–2016) duidelijk de negatieve invloed op resultaten, focus en besluitvorming.
Daarom zet Nuchter Bekeken sterk in op het educatieve luik van een onderbouwd alcohol- en drugbeleid.
Ik help organisaties begrijpen wat verslaving is, hoe je signalen herkent en hoe je medewerkers kan begeleiden zonder te stigmatiseren.
Voor medewerkers wil ik aantonen dat leven zonder middelen mogelijk is — door hen opnieuw richting te geven, zonder oordeel.
Problematische alcoholgebruikers motiveren de stap te zetten naar professionele hulp, hen hoop geven omdat een leven zonder alcohol perfect kan.
De schakel zijn tussen de werkgever en de werknemer door het juiste pad te tonen en re-integratie mogelijk te maken. Geen ontslag maar herstel!
Verslaving en middelenmisbruik bespreekbaar maken, zonder taboe
Mensen sensibiliseren rond de impact van alcohol en drugs
Problematisch gebruik erkennen vóór het escaleert
Mensen motiveren om de stap naar professionele hulp te zetten
Hoop geven: een nuchter leven is niet alleen mogelijk,
het kan ook rijk en betekenisvol zijn
Een vertrouwenspersoon zijn die de brug slaat tussen bedrijf en medewerker
Inzetten op nazorg, omdat herstel zonder opvolging zelden duurzaam is
De combinatie van:
zorgt ervoor dat ik met beide voeten in de realiteit sta.
Menselijk, nuchter en zonder franjes — maar met impact.
